Goud(s) Gekleurd & Geletterd

Goud(s) Gekleurd & Geletterd

Tijdens het concert in het huis van de stad, zoals beschreven in het napraten over aiolos, exposeerde Piet Snel.

Met het thema “Goud(s)Gekleurd & Geletterd” exposeerde de 67-jarige Piet Snel de hele maand november in de tentoonstellingsruimte van het Huis van de Stad.

Zijn schilderijen illustreren zijn onverhulde kijk op de burgergemeenschap. De geboren en getogen Gouwenaar beschikt naast een vlot penseel ook over een scherpe pen.

Met welke eeuwenoude instrumenten hij gedreven alle facetten van een mensheid op drift uit de doeken doet.
In tweeërlei opzicht visualiseert en beschrijft hij kleurrijk het wel en wee van gedoodverfde lotgenoten, waaronder vele gepassioneerde leeftijdgenoten uit de gouden guldentijd.
De naoorlogse babyboomers die na een korte periode van schaarsheid in hun eerste levenshelft alleen maar groei en bloei hebben meegemaakt in een ambiance waarbij gezelligheid en sociale betrokkenheid de boventoon voerde. Zijn realistische beeltenissen ademen ditzelfde sociale klimaat uit, waarvan hij nuchter relativerend met een mengeling van heimwee en humor de vergelijking met de huidige tijd aangaat. Hierbij kritisch doch objectief de waarheid niet schuwt. Naast veel afbeeldingen met een educatieve strekking bevatten ze ook vaak een boodschap met richtlijnen voor een paradijselijkere wereld waarin veiligheid en geluk de hoofdrol vervullen.
Zijn stijl is een klassieke mengvorm van oude Hollandse meestertechniek en Frans impressionisme. Ondanks de overduidelijke verbeeldingskracht prefereert hij hier zijn onnavolgbaar heldere commentaar bij te voegen. Zodra hij de laatste verfstreek gezet heeft, grijpt hij spontaan naar zijn pen om woord en beeld te laten versmelten en hierdoor de aanschouwer nóg beter weet te informeren. Roept dit al ruimschoots genoeg emoties en bijval op, het liefst zou hij hier nog klank en geur aan toe willen voegen om via alle zintuigen dit proces te optimaliseren. Gelukkig signaleert hij een herwaardering van het realisme als oude ambacht. Met een technische schoonheid dat een vlak portret tot leven kan brengen. Persoonlijk vindt hij dat de hedendaagse schilderkunst al te lang gedomineerd is door een nietszeggende abstractheid. Een zijns inziens ongewenst proces dat gelijke tred houdt met de decadentie van de huidige samenleving.
Zijn derde boek, dat bij leven en welzijn om en nabij eind 2005 het levenslicht zal zien, wordt traditiegetrouw in dezelfde stijl van een plaatje met een praatje gerealiseerd.

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.